در آن هنگام كه كلام خدا بر دل اسطوره سكوت جاري شد

سربه تواضع خم نمود و دست برسينه نهاد كه قلب را ياري دهد تا از سينه اش بيرون نزند

وبدين گونه است كه گوش ندارد تا غيبت نشنود.

چشم ندارد تا عيب را نبيند و لب ندارد كه سخن به گذافه نگويد.

و خداوند  سه چهارم سكوت موجود در كائنات را از آن او كرد كه در خرقه اش نمايان گشت

و يك چهارم از آن كساني مي شود كه رياضت كشيده و با درون خود گفتگو نمايند و در آن

هنگام كه با اسطوره به سكوت بنشينند  چهار چهارم قدرت اسطوره. نهايت سكوت. انرژي

درون هويدا مي گردد و كلام خدا بر دلشان جاري مي گردد.

گوشش ناشنيده را مي شنود.

چشمش ناديده ها را مي بيند.

لبش ناگفته ها را مي گويد و او غرق درون است. او چهره ندارد تا هر كه به او پيوست چهره

خود را در او ببيند.